SEVGİYE ACILAN YOL

                                                                                                                          Seni öyle sevdim ki;
Gözlerimden akan yaşlar gibi damla damla...
Yüreğimin dinmeyen acısı gibi kana kana...
Ben seni böyle sevdim.

Seni öyle sevdim ki;
Her gece seni sabâhladım yudum yudum...
Özlemin büyüdü içimde alev alev...
Ben seni böyle sevdim.

Seni öyle sevdim ki;
Yaprakların dalları sardığı gibi yeşil yeşil...
Toprağın yağmuru sevdiği gibi ıslak ıslak...
Ben seni böyle sevdim.

Seni öyle sevdim ki;
Leylâ'nın mecnûn'u sevdiği gibi yana yana...
Hâsretin dem vurduğu ateşler gibi kızıll kızıll...
Ben seni böyle sevdim.

Seni öyle sevdim ki;
Yıldızların geceyi aydınlattığı gibi işil işil...
Denizin kumsalı okşadığı gibi serin serin...
Ben seni böyle sevdim.

                                                resmin rehindir gurbetimde
gurbetimde sesleri aşındırmış kimliksiz bir kasaba
ve senin kederini ıslatan o yağmurlar rehin
alnı özlemle dağınık bir akşam getirdim sana
sar, büyüt ellerinle, konuk et sıcaklığına
konuk et kanatları kanatılmış kuşlar getirdim sana...
ve akşam, bir kez daha
saçlarını topla ve dağıt sesini rüzgârlara
“bir of çeksen karşıki dağlar yıkılır”
çekmiyorsun!
akarsuları imrendiren yüzün de
sabahçı kahveler de biliyor
görüşmeyeli yorgunum
yıkık kentler kanadı sevinçlerimle
görüşmeyeli ya sen nasılsın
adım, adresim durur mu defterinde?
şimdi siirt´te koyun kokulu bir gecedeyim
beynimde iklimsiz papatyalar
ve kuşatılmış bir akşam duruyor penceremde
sokakların gün batınca neden boşaldığını
ve yüreğimin neden kabardığını bilmiyorum
konuşsam: sessizlik/gitsem: ayrılık
sonra kıpırtısız yasladım göğsümü boğulmuş güne
al bu çağrıları sulara göm, o uzak sulara
gurbetini rehnetme özlemimde…

  Dalga dalga geliyorum sana

Damla damla hasret yüklüyüm

Bulut bulut bakışlarım

Yağmur gibi gözyaşlarım

Dört mevsimi yaşıyorum teninde

Hasretler, kavuşmalar

Gözlerinde hüzün var

Kahroluyorum bakışlarında

Gitmelere kızıyorum, senden giderken

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          Melek Dediler Anne                                                                                                                                                                                                                              Seni sordum nineme
Arkasından dedeme
Yapayalnız odama
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum sazlara
Ağzımdaki sözlere
Kem bakmayan gözlere
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum ellere
Geçtiğimiz yollara
Tanıyan tüm dillere
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum taşlara
Havadaki kuşlara
Gözümdeki yaşlara
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum göklere
Kara değil aklara
Merhameti çoklara
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum geceye
Dillerdeki heceye
En bilgili hocaya
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum dağlara
Üzüm biten bağlara
Eski yeni çağlara
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum yazlara
Bizden olan yüzlere
Ova ile düzlere
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum vatana
Toprağımda yatana
Düşmanıma çatana
MELEK DEDİLER ANNE

Seni sordum Dünya’ya
Sonra güneşe aya
CENNETTEKİ YUVAYA
MELEK DEDİLER     

                                                    Herkes konuştuğunu yazar, bense sustuklarımı...!!!!

Bir hayatın tozlu sayfaları içimi acıtan.
Ceplerimde kırık gece masalları duruyor,
Öksüzlüğümü avutuyor sonbahar.
Ne yana baksam sen oluyorum,
Parmaklarımı kanatıyor kirli duvarlar.
Kuşlar yuvalarından terk ediyor beni,
Bir sarsıntı geçiriyor yüreğim,sen şiddetinde...
Ellerime kar diye yokluğun yağıyor,
Aşk sorgusunda yüreğim can çekişiyor.
Yüzümde sensizliğin izleri,
Ayaklarımın altında bir yığın cam kırığı...


İçimden sökülen her kelime,
tekrar dönüp içime batıyor.
Ve her seferinde sana isabet ediyor.
Bir zindan karanlığı şimdi gecelerim,
Duvarlara sinmiş gözlerinin rengi...
Saatleri infaza çekiyor gelmeyişin,
Yavaş yavaş gidiyor benden hayat;
Damarlarımdan çekiliyor içimdeki sen !
Bense düşüyorum hiçlik ötesi bir hayata,
Kanıyorum sana, sende aşkı buluyorum
Hem de ayrılığa çarpa çarpa...


Suskunlukta sesler daha çok acıtıyormuş,
Bu yüzden senden harf harf kaçışım.
Yalnızlığıma esir düşüyorsun,
Bense kayboluyorum cümlelerinde.
Ve susuyorum sana, avaz avaz susuyorum.
Sende birikiyor içimin tüm sökülenleri
Ben dipsiz bir kuyu oluyorum.
Biriktiriyorum her harfimde seni...


Şimdi yokluğa düşüyor zaman,
Ben bir adımda düşüyorum senden.
Kuytularıma sokulma, bırak bana uçurumlarımı,
Kalemimden azat et beni,
Herkes konuştuğunu yazar, bense sustuklarımı...!!!

1.           BU BLOG'UN HAZIRLANMASINDA BULUNDUGUN KATKILARDAN DOLAYI SANA MINNATTARIM SARI CIVCIVIM ARTIKIN BU IYILIGE SENIN REKLAMINI YAPMAK GEREK http://yazyagmurum.azeriblog.com/